ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

 

 

 

ΔΙΚΑΙΟΣ ΣΗΜ

 

Ο ΣΗΜ

 

Ο δίκαιος Σημ

Ο Σημ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Νώε (Γένεση 5,32. 6,10). Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των χρονολογιών της Παλαιάς Διαθήκης ο Σημ θα πρέπει να έζησε περίπου το 3438-2838 π.Χ. Την περίοδο του κατακλυσμού ήταν 98-100 ετών (Γένεση 11,10), χωρίς παιδιά. Μετά τον κατακλυσμό πήρε την ευλογία του Θεού μαζί με τον πατέρα του, τα αδέρφια του, τις νύφες του και τη γυναίκα του (Γένεση 9,1).

 

Δυο χρόνια μετά τον κατακλυσμό, όταν ο Σημ ήταν 100 ετών απέκτησε τον Αρφαξάδ (Γένεση 11,10). Μετά τη γέννηση του Αρφαξάδ έζησε άλλα 500 χρόνια κι απέκτησε κι άλλους γιούς και κόρες (Γένεση 11,11). Οι άλλοι γιοί του Σημ ήταν ο Ελάμ (Αϊλάμ), γενάρχης των Ελαμιτών, ο Ασσούρ, γενάρχης των Ασσυρίων, ο Λουδ και ο Αράμ, γενάρχης των Αραμαίων. Οι απόγονοι του Σημ είναι οι Σημίτες (Γένεση 10,21-31). Στους Σημίτες ανήκουν οι λαοί όπως οι Εβραίοι, οι Ελαμίτες, οι Αραμαίοι, οι Ασσύριοι, οι Άραβες, οι Πέρσες, κ.α. Οι σχολιαστές της Βίβλου έδωσαν το όνομα "σημιτική" στη γλώσσα που μιλούσαν οι απόγονοι του Σημ.

 

Με τη βοήθεια του αδερφού του Ιάφεθ, σκέπασε τη γύμνια του πατέρα του όταν αυτός μέθυσε, και πήρε την ευλογία του για την πράξη του (Γένεση 9,25-27). Ο Σημ κατοίκησε ανατολικά της Παλαιστίνης.

Ο Σημ πέθανε σε ηλικία 600 ετών (Γένεση 11,11). Το όνομά του αναφέρεται στη γενεαλογική γραμμή από το Νώε ως τον Αβραάμ (Α' Παραλειπομένων 1,4) και στο γενεαλογικό πίνακα του Ιησού Χριστού (Λουκάς 3,36). Ο Σημ εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως (Κυριακή των Προπατόρων).

 

 

ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ

 

Κοντάκιον

Ἦχος β’. Αὐτόμελον.
Χειρόγραφον εἰκόνα μὴ σεβασθέντες, ἀλλ' ἀγράφῳ οὐσίᾳ θωρακισθέντες τρισμακάριοι, ἐν τῷ σκάμματι τοῦ πυρὸς ἐδοξάσθητε, ἐν μέσῳ δὲ φλογὸς ἀνυποστάτου ἱστάμενοι, Θεὸν ἐπεκαλεῖσθε· Τάχυνον ὁ Οἰκτίρμων, καὶ σπεῦσον ὡς ἐλεήμων, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν, ὅτι δύνασαι βουλόμενος.

 

Κάθισμα


Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.
Ὑμνήσωμεν πιστοί, τοὺς Προπάτορας πάντας, Χριστοῦ τοῦ δι' ἡμᾶς, ἐπὶ γῆς ὁραθέντος, δοξάζοντες ἐν ᾄσμασι, τὸν αὐτοὺς θαυμαστώσαντα, ὡς τὴν ἔλευσιν, προεκτυπώσαντας τούτου, καὶ τὴν γέννησιν, τὴν ἐκ Παρθένου ἀφράστως, τῷ κόσμῳ κηρύξαντας.